Because you're mine, I walk the line.

(โปสเตอร์สีหวานแต่โคตรฮา)

Shortbus โดย John Cameron Mitchell ผู้กำกับ Hedwig and The Angry Inch

เมื่อวานไปเจเจ ไม่ได้อะไร เพราะไปเย็นเกิ๊น ต่อที่สวนลุมไนท์ แล้วเดินเลยไปสีลม

ได้ Shortbus กับ Scenes of A Sexual Natures

Shortbus กำลังจะฉายที่ BKIFF แต่คงไม่ได้ดู เพราะทำงานอยู่ในงานนั้นแหละ

ก็เลยซื้อดีวีดีมาดูก่อนเลยดีกว่า

เปิดมาฉากแรก เอ่อ แรงจ้ะ แรง มีแต่_วยเกลื่อนจอ (ไม่ค่อยมีหอสระอีเพราะผู้กำกับไม่ปลื้ม)

แต่หลังจากนั้นเราก็จะรู้ว่านี่ไม่ใช่หนังโป๊ มันเป็นหนังที่พูดถึงชีวิตผู้คนในมหานครนิวยอร์คยุคหลัง 11 กันยา

ท่ามกลางความเจ็บปวด สับสน ชีวิตที่ไม่แน่นอน และไม่อาจไว้วางใจในรัฐอีกต่อไป (ตัวละครเกย์แก่แอบจิตเคยเป็นนายกเทศมนตรีเมืองนิวยอร์ค!!!) ทุกคนหาความสำราญด้วยการถลุงชีวิตไปกับเซ็กซ์สารพัดลีลาในผับหลุดโลกที่ชื่อว่า Shortbus

ทุกคนเ_ดกันประกอบเพลงเพราะขาดใจที่จอห์น คาเมรอน มิตเชลล์เลือกมาใช้ในหนัง (ชอบคิดเอาเองว่า-เกย์มีรสนิยมที่ดี-แต่คุณพี่โตมรก็ได้ Deconstruct มายาคติแบบนี้ไว้ใน Onopen http://www.onopen.com/2007/02/1445 )

ใครที่ซื้อหนังเรื่องนี้เพราะอยากดูฉากโป๊ หรืออยากปลุกเร้าความเ_ยนก็อาจจะผิดหวัง

เพราะหนังพาเราดิ่งลึกลงไปสำรวจ-สัมผัสความเปล่าเปลี่ยวของตัวละคร

ซึ่งเกิดจากการไม่อาจสื่อสารกับผู้คนรอบข้าง

มันคือโรคยอดฮิตของคนเมือง

หลายคนเหมือนตัวละครจากหนังหว่องที่บังเอิญหลุดเข้ามาอยู่ในพล็อตเลื่อนเปื้อน บ้าบอ หลุดโลก (หลายฉากโคตรฮาจนต้องสบถว่า สัด คิดได้ไงวะ^^)

และแทนที่จะซึม เศร้า เหงา เท่ - ทุกคนเอากันเพื่อเยียวยาความปวดร้าวของการมีชีวิต

เจีกะเทยแต่งหญิงตัวแม่แห่ง Shortbus พูดกับใครคนหนึ่งว่า มันก็เหมือนกับยุคซิกซ์ตี้ส์ เพียงแต่สิ้นหวังกว่า

เหล่าบุปผาชนมี Sex , Drug , Rock n Roll เป็นเครื่องมือในการแสวงหาโลกใหม่

ระหว่างล่องลอยด้วยฤทธิ์กัญชา หรือ LSD พร้อมเพลงไซคีเดลิคบรรเลงกล่อมประสาท พวกเขาใฝ่ฝันถึงวันที่ดีกว่า พวกเขาวาดหวังถึงโลกที่ไม่มีสงคราม มีแต่ความเสมอภาค มีแต่ดอกไม้ สายลม แสงแดด และเสียงเพลง

แต่เหล่านักกามกรีฑาใน Shortbus รู้ดีว่าไม่มีโลกใหม่ให้ใฝ่ฝันถึง

ทุกคนใช้เซ็กซ์หาคำตอบ และยืนยันความมีตัวตนในเมืองใหญ่ที่ก่อน 11 กันยา - ใครต่างก็คิดว่ามันคือสวรรค์

หลังจากวันนั้น ทุกอย่างถูกสั่นคลอน

ความดีงามอีกประการหนึ่งของหนังเรื่องนี้คือมันเป็นหนังที่ Deconstruct เรื่องเพศอย่างมโหฬาร

ผู้ชายกับผู้ชาย ผู้หญิงกับผู้หญิง ผู้หญิงกับกะเทยแต่งหญิง เซ็กซ์หมู่ Threesome ไวเบรเตอร์ ผู้หญิงที่โคตรจะพยายามเพื่อจุดสุดยอด ผู้ชายที่เอาค_ยมาทำเป็นไมค์ร้องเพลงชาติอเมริกา ฯลฯ

ความแตกต่างทางเพศ - ไม่มีอยู่จริงในโลกบนแผ่นฟิล์มของจอห์น คาเมรอน มิตเชลล์

และ Shortbus คือ Utopia

เซ็กซ์ก็คือเซ็กซ์ ไม่สกปรก ไม่ต้องปกปิด

ยืนดูคนเอากันเหมือนยืนดูพระฉันข้าว ( เอ๊ะ ทำไมกูต้องยกตัวอย่างแรงๆ เดี๋ยวโดนเซ็นเซอร์หรอก)

เซ็กซ์เป็นหนึ่งในกิจกรรมของชีวิต

เหมือนสมัยที่คติแบบวิคตอเรียนจากศาสนจักรโรมันคาทอลิกยังไม่ครอบงำวิธีคิดของผู้คน (กูยุ่งกับทุกศาสนา เดี๋ยวโดนปาขี้จนได้)

ผู้หญิงไทยสมัยก่อนท็อปเลสเก๋ๆเป็นธรรมดา

เล่นเพื่อน ปรากฏอยู่ทุกบ่อยในวรรณคดีคลาสสิค

ฉากอีโรติคในวรรณคดีก็งดงาม เรียกร้องจินตนาการ ไม่เห็นต้องเซ็นเซอร์

แล้วที่พยายามแอบพยายามซ่อนทุกวันนี้ มันดีกว่าตรงไหน?

สังคมไทยกำลังจะชิบหายล่มจมเพราะเรื่องเพศ ที่ไม่ผ่านการศึกษา

ขอวิชา "เพศศึกษา" ด่วน!!!

ป.ล. ให้อีตาผู้กำกับนี่เขียนหลักสูตรท่าจะดี